จากหนังสือ 60 ข้อคิด บันทึกไว้จากใจพ่อ

ลูกจงจำไว้ว่า... การไม่ต่อสู้ในบางกรณี
กลับเป็นวีรกรรมที่ยิ่งใหญ่กว่าการต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย

ลูกจงอย่าโกรธคนไม่ดี ที่จริงเขาก็อยากดีเหมือนกัน
แต่เขาไม่เข้าใจว่าอะไรเป็นความดี...อะไรคือไม่ดี

ลูกพ่อต้องเป็นคนแข็งแรง...ไม่แข็งกระด้าง
ลูกพ่อต้องเป็นคนเรียบง่าย...ไม่มักง่าย
ลูกพ่อต้องเป็นคนอ่อนโยน...ไม่อ่อนแอ

ลูกจงโอนอ่อนผ่อนตามอย่างฉลาดและสุขุม

การพ่ายแพ้ด้วยศิลปะ ดีกว่าการชนะด้วยอารมณ์

ความกล้าหาญต้องประกอบด้วยสติปัญญา
ถ้าลูกกล้าโดยไม่มีสติปัญญาเขาเรียกว่าคนบ้าบิ่น

ปลายทางสุดท้ายของความไม่พอคือ...ความทุกข์

ลูกจงจำไว้ว่า... ผู้ที่ไม่ให้อภัยผู้อื่น คือผู้อ่อนแอทางจิตใจ

การให้อภัยศัตรูคือการสร้างมิตร

ลูกควรจำสิ่งที่ควรจำลืมสิ่งที่ควรลืม ทำสิ่งที่ควรทำและต้องรู้ว่าสิ่งใดควรทำก่อนสิ่งใดควรทำทีหลัง

เมื่อลูกสังเกตดูจะพบว่าภายหลังเสียงหัวเราะจะมีน้ำตา ภายหลังเสียน้ำตาจะเห็นแสงธรรม...คือความจริงของชีวิต

หกล้มเพราะเราก้าวเดินไปข้างหน้า ยังดีกว่าลูกยืนเต๊ะท่าอยู่กับที่ เพราะถ้าลูกยืนไม่ดี...ก็จักมีคนมาถีบให้ล้มอยู่ดี

ลูกจงหาความสุขกับปัจจุบัน อย่าใฝ่ฝันถึงอนาคต อย่างหมกมุ่นอยู่กับอดีตจะทุกข์

ลืมอะไรก็ลืมได้แต่อย่าลืมตัว เสียอะไรก็เสียได้แต่อย่าเสียคน ผิดอะไรก็ผิดได้แต่อย่าผิดศีลธรรม

ลูกจงจำไว่ว่า...
ธรรมชาติไม่เคยให้อภัยใคร
ใครทำอย่างใดต้องได้รับอย่างนั้น
แต่ธรรมชาติก็ให้โอกาสทุกคนเสมอ
แต่คนเรา...โดยส่วนมากไม่ค่อยยอมรับโอกาสนั้น

ลูกจงจำไว้ว่าคนเห็นแก่เงินคบยาก
คนเห็นแก่งานคบยาก
คนเห็นแก่ผู้อื่นคบสบาย

ผู้กล้าหาญคือผู้ที่สามารถบังคับตัวเองได้

ถ้าลูกจักปลูกต้นไม้ต้องบำรุงราก แต่ถ้าปลูกจิตใจต้องบำรุงด้วยศีลด้วยธรรม

การโกรธเป็นวิสัยของปุถุชน
การให้อภัยเป็นวิสัยของบัณฑิต
ลูกพ่อจะเป็นบัณฑิตจึงต้องฝึกการให้อภัยด้วยความมีเมตตา
เพราะเมตตาแก้ความโกรธได้

หน้าที่ของลูกควรปฏิบัติต่อผู้อื่นคือการมอบน้ำใจให้แก่กันและกัน

ลูกควรมองคนในแง่ดี ให้มองว่าไม่มีใครจะเลวทั้งหมด
คนเราเป็นมิตรกันได้แม้จะมีความคิดต่างกัน

เรือที่ออกทะเล ปฏิเสธคลื่นลมไม่ได้ฉันใด
ชีวิตของลูกปฏิเสธอุปสรรคไม่ได้ฉันนั้น

ที่มา : หนังสือ 60 ข้อคิดบันทึกไว้จากใจพ่อ
Cr : อิกคิว, Taworn Geb-Ngern
Cr ภาพ : pixabay