"สิ่งที่ทำให้คู่รักดำรงอยู่ด้วยกันได้
คือบุญที่ทำให้ต่างฝ่ายต่างรู้สึกกลมกลืน
กลมเกลียวกัน
เป็นหนึ่งเดียวกัน
หรือใกล้เคียงความเป็นหนึ่งเดียวกัน
มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
บุญในที่นี้คือ
การคิด การพูด การทำ
ในสิ่งที่จะทำให้ความรู้สึกมีความดึงดูดต่อกัน
ไม่ใช่การใส่บาตร
หรือถวายสังฆทาน
เพราะสิ่งนี้จะสร้างอารมณ์หวานขึ้นมาได้ชั่ววูบใหญ่ๆ
แต่ความรู้สึก
ที่เป็นรากแก้วหยั่งลึกลงไปอยู่ด้วยกัน
ต้องอาศัยความคิด คำพูด
และการกระทำที่ดีต่อกัน
ในทางที่มีความนุ่มนวล
ในทางที่เป็นมิตร
โดยทั้งคู่ต้องปรับตัวเข้าหากัน
ปรับคลื่นความคิด
ปรับคำพูด
และปรับการกระทำให้กลมกลืน
กลมเกลียว และหยั่งรากอยู่ด้วยกัน
นั่นคือความหมายของคู่รักที่แท้
ซึ่งไม่ได้มีอยู่อย่างถาวร
มันมีการดำรงอยู่แค่อายุของบุญ
อันเกิดจากการปรับได้แล้วของความคิด
คำพูด และการกระทำเท่านั้น
นี่คือสิ่งที่พระพุทธศาสนาสอนไว้ว่า
ทุกสิ่งทุกอย่าง
มีรากมาจากความคิด คำพูด และการกระทำ
~ดังตฤณ~"
No comments:
Post a Comment